excretie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- uitscheiding (van voor een lichaam of cel onbruikbare stoffen)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| excreties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans of Latijn, in de betekenis van ‘lichaamsafscheiding’ voor het eerst aangetroffen in 1668
Woordfamilie van excretie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| excreties | meervoud | excretie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van excretie zijn vastgelegd.