exceptie
zelfstandig naamwoord ɛk'sɛpsiBetekenis
- uitzondering, (uitvlucht, uitsluiting ??)
- verweermiddel bestaande in het aanvoeren van een grond van onontvankelijkheid
Hoe spreek je exceptie uit?
/ɛkˈsɛpsi/
Exceptie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| k | kat |
| s | sok |
| p | pak |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| excepties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘uitzondering’ voor het eerst aangetroffen in 1467
Woordfamilie van exceptie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| excepties | meervoud | exceptie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van exceptie zijn vastgelegd.