excellentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het excellent zijn, de uitmuntendheid, voortreffelijkheid
- aanspreektitel van sommige hoogwaardigheidsbekleders
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| excellenties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘titel van hoge staatsdienaar’ voor het eerst aangetroffen in 1583
Woordfamilie van excellentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| excellenties | meervoud | excellentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van excellentie zijn vastgelegd.