essentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het meeste belangrijke
- de manier van zijn in het algemeen, dat wat een entiteit wezenlijk is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| essenties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘het wezen’ voor het eerst aangetroffen in 1501
Woordfamilie van essentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| essenties | meervoud | essentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van essentie zijn vastgelegd.