ereplicht
zelfstandig naamwoord 'erəplɪxtBetekenis
- iets waartoe men zich door zijn eergevoel verplicht acht
Hoe spreek je ereplicht uit?
/ˈerəplɪxt/
Ereplicht bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| r | rood |
| ə | de |
| p | pak |
| l | land |
| ɪ | pit |
| x | acht |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ereplichten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van eer zn en plicht zn met het invoegsel -e-
Woordfamilie van ereplicht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ereplichten | meervoud | ereplicht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ereplicht zijn vastgelegd.