epilepticus
zelfstandig naamwoord ˌepiˈlɛptikʏsBetekenis
- iemand met een aandoening aan de hersenschors die leidt tot aanvallen waarbij de waarneming of bewegingen ernstig verstoord zijn
Hoe spreek je epilepticus uit?
/ˌepiˈlɛptikʏs/
Epilepticus bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| p | pak |
| i | riet |
| l | land |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| epileptici | meervoud |
Herkomst
van Latijn epilepticus
Woordfamilie van epilepticus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| epileptici | meervoud | epilepticus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van epilepticus zijn vastgelegd.