Engels
eigennaam, bijvoeglijk naamwoord ˈɛŋəlsBetekenis
- een taal die oorspronkelijk in Engeland werd gesproken, maar die nu ook de officiële taal in het Verenigd Koninkrijk, Australië, Belize, Bermuda, Canada, Ierland, Jamaica, Liberia, Nieuw-Zeeland, Nigeria en de Verenigde Staten is
- als van, in of betrekking hebbend op Engelsen, Engeland of het Engels
Hoe spreek je Engels uit?
/ˈɛŋəls/
Engels bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| ŋ | ding |
| ə | de |
| l | land |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
eigennaam — neuter
- West-Germaanse taal die oorspronkelijk vooral in Engeland werd gesproken, maar nu ook de officiële taal is in het Verenigd Koninkrijk, Australië, Belize, Bermuda, Canada, Ierland, Jamaica, Liberia, Nieuw-Zeeland, Nigeria en de Verenigde Staten, naast de functie als wereldwijde lingua franca linguistics, no-plural
Herkomst
via Middelnederlands engelsc / inghelsc van Angelsaksisch englisc
Woordfamilie van Engels
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| Engelser | woordvorm | Engels |
| Engelsere | woordvorm | Engels |
| Engelsers | woordvorm | Engels |
| Engelst | woordvorm | Engels |
| Engelste | woordvorm | Engels |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van Engels zijn vastgelegd.