eerwraak
zelfstandig naamwoord /ˈer.wrak//Betekenis
- uit het gewoonterecht voortvloeiend recht en (gevoeld) plicht om de familie-eer te zuiveren door moord op de schender of degene die schuldig bevonden wordt aan het eerverlies van diens familie
Hoe spreek je eerwraak uit?
/ˈerwrak/
Eerwraak bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| r | rood |
| w | quiz |
| a | maan |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| eerwraken | meervoud |
Herkomst
(neologisme) in de jaren 70 bedacht door de turkoloog Ane Nauta (die tevens als Turkije-deskundige bij de Haagse rechtbank werkzaam was). Voor het eerst aangetroffen in 1976, zie vindplaats hieronder.
Woordfamilie van eerwraak
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| eerwraken | meervoud | eerwraak |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van eerwraak zijn vastgelegd.