dystrofie
zelfstandig naamwoord ˌdɪstroˈfiBetekenis
- voedingsstoornis, groeistoornis van organen, degeneratie van organen, cellen, weefsels
Hoe spreek je dystrofie uit?
/ˌdɪstroˈfi/
Dystrofie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| t | tak |
| r | rood |
| o | boot |
| f | fiets |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dystrofieën | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘slechte ontwikkeling door storing in voedseltoevoer’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van dystrofie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dystrofieën | meervoud | dystrofie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dystrofie zijn vastgelegd.