dreunen
werkwoord, zelfstandig naamwoordBetekenis
- hard geluid
- trillen door zware voorwerpen
Vervoeging van dreunen
dreunenhele werkwoord
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord dreun
Herkomst
In de betekenis van ‘met een zwaar geluid trillen’ voor het eerst aangetroffen in 1620
Woordfamilie van dreunen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dreunde | woordvorm | dreunen |
| dreunden | woordvorm | dreunen |
| dreune | woordvorm | dreunen |
| dreunt | woordvorm | dreunen |
| gedreund | woordvorm | dreunen |
| gedreunde | woordvorm | dreunen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dreunen zijn vastgelegd.