distinctie
zelfstandig naamwoord dɪs'tɪŋksiBetekenis
- onderscheiding
- beschaafdheid, standing
Hoe spreek je distinctie uit?
/dɪsˈtɪŋksi/
Distinctie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| t | tak |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| distincties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onderscheiding’ voor het eerst aangetroffen in 1504
Woordfamilie van distinctie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| distincties | meervoud | distinctie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van distinctie zijn vastgelegd.