dimensie
zelfstandig naamwoord di'mɛnsiBetekenis
- afmeting in een bepaalde richting
- een van de parameters die een ruimte beschrijven zoals hoogte, breedte en diepte
- de categorie waartoe een bepaalde meetbare grootheid behoort
- één van de aspecten van een toestand
Hoe spreek je dimensie uit?
/diˈmɛnsi/
Dimensie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| i | riet |
| m | maan |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- een van de parameters die een ruimte beschrijven zoals hoogte,breedte en diepte
- een van de aspecten van een toestand
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dimensies | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘afmeting’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1650
Woordfamilie van dimensie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dimensies | meervoud | dimensie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dimensie zijn vastgelegd.