degradatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- afbraak, het verloren gaan of abnormaal functioneren van een psychisch, fysiek of anatomisch geheel
- afbraak van een molecule in een chemische reactie naar 1 of meer met een eenvoudiger structuur
- een proces waarbij een materiaal bepaalde fysieke eigenschappen verliest
- verlaging in rang, waardigheid of klasse
- ontzetting uit een waardigheid
- het verwezen worden naar een lagere spel- of toernooicompetitie vanwege slechte sportieve prestaties of financiële omstandigheden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| degradaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verlaging in rang’ voor het eerst aangetroffen in 1669
Woordfamilie van degradatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| degradaties | meervoud | degradatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van degradatie zijn vastgelegd.