defect
bijvoeglijk naamwoord, zelfstandig naamwoordBetekenis
- kapot, niet werkend
- storing, beschadiging van een apparaat
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| defecte | verbogen, stellende trap |
| defecter | onverbogen, vergrotende trap |
| defectere | verbogen, vergrotende trap |
| defecters | partitief, vergrotende trap |
| defects | partitief, stellende trap |
| defectst | onverbogen, overtreffende trap |
| defectste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘beschadigd’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1650
Woordfamilie van defect
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| defecte | verbogen vorm | defect |
| defecten | meervoud | defect |
| defecter | vergrotende trap | defect |
| defectere | verbogen vergrotende trap | defect |
| defecters | partitieve vergrotende trap | defect |
| defectje | woordvorm | defect |
| defectjes | meervoud | defect |
| defects | partitive, positive | defect |
| defectst | uninflected, superlative | defect |
| defectste | inflected, superlative | defect |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van defect zijn vastgelegd.