dalgrond
zelfstandig naamwoord 'dɑlɣrɔntBetekenis
- de zandige ondergrond die vrijkomt wanneer een laag veen geheel is afgegraven, en wanneer die vervolgens wordt vermengd met bonkaarde (de bovenste halve meter van het veen, dat niet geschikt is voor het maken van turf)
Hoe spreek je dalgrond uit?
/ˈdɑlxrɔnt/
Dalgrond bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɑ | bad |
| l | land |
| x | acht |
| r | rood |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dalgronden | meervoud |
Herkomst
samenstelling van dal en grond
Woordfamilie van dalgrond
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dalgronden | meervoud | dalgrond |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dalgrond zijn vastgelegd.