culmineren
werkwoordBetekenis
- uiteindelijk resulteren in
- het bereiken van het hoogtepunt, climax of toppunt
- het doorsnijden van de meridiaan door een hemellichaam
Vervoeging van culmineren
culminerenhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zijn toppunt bereiken’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van culmineren
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| culmineer | woordvorm | culmineren |
| culmineerde | woordvorm | culmineren |
| culmineerden | woordvorm | culmineren |
| culmineert | woordvorm | culmineren |
| culminere | woordvorm | culmineren |
| culminerend | woordvorm | culmineren |
| culminerende | woordvorm | culmineren |
| geculmineerd | woordvorm | culmineren |
| geculmineerde | woordvorm | culmineren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van culmineren zijn vastgelegd.