culminatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een hemellichaam culmineert als het zijn hoogste punt bereikt in zijn dagelijkse omloop boven de horizon
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| culminaties | meervoud |
Woordfamilie van culminatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| culminaties | meervoud | culminatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van culminatie zijn vastgelegd.