coulisse
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een onderdeel van een toneeldecor aan de zijkant van het toneel.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| coulissen | meervoud |
| coulisses | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘beweegbaar stuk van toneeldecor’ voor het eerst aangetroffen in 1839
Woordfamilie van coulisse
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| coulissen | meervoud | coulisse |
| coulisses | meervoud | coulisse |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van coulisse zijn vastgelegd.