contraremonstrant
zelfstandig naamwoord 'kɔntraremɔnstrɑntBetekenis
- Nederlandse calvinist in de 17e eeuw, aanhanger van w:Franciscus Gomarus|Gomarus, tegenstander van de remonstranten
Hoe spreek je contraremonstrant uit?
/ˈkɔntraremɔnstrɑnt/
Contraremonstrant bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| r | rood |
| a | maan |
| e | veel |
| m | maan |
| s | sok |
| ɑ | bad |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- Nederlandse calvinist in de 17e eeuw, aanhanger van Gomarus, tegenstander van de remonstranten
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| contraremonstranten | meervoud |
Herkomst
afgeleid van remonstrant met het voorvoegsel contra-
Woordfamilie van contraremonstrant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| contraremonstranten | meervoud | contraremonstrant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van contraremonstrant zijn vastgelegd.