consumptie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iets dat men kan opeten of drinken
- het verbruiken van goederen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| consumpties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘verbruik’ voor het eerst aangetroffen in 1580
Woordfamilie van consumptie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| consumpties | meervoud | consumptie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van consumptie zijn vastgelegd.