consecutief
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- opeenvolgend
- dienend om een opeenvolging aan te wijzen
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| consecutiefs | partitief, stellende trap |
| consecutiefst | onverbogen, overtreffende trap |
| consecutiefste | verbogen, overtreffende trap |
| consecutieve | verbogen, stellende trap |
| consecutiever | onverbogen, vergrotende trap |
| consecutievere | verbogen, vergrotende trap |
| consecutievers | partitief, vergrotende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘opeenvolgend’ voor het eerst aangetroffen in 1669
Woordfamilie van consecutief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| consecutiefs | partitive, positive | consecutief |
| consecutiefst | uninflected, superlative | consecutief |
| consecutiefste | inflected, superlative | consecutief |
| consecutieve | verbogen vorm | consecutief |
| consecutiever | vergrotende trap | consecutief |
| consecutievere | verbogen vergrotende trap | consecutief |
| consecutievers | partitieve vergrotende trap | consecutief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van consecutief zijn vastgelegd.