confessie
zelfstandig naamwoord kɔn'fɛsiBetekenis
- erkenning iets verkeerd gedaan te hebben meestal in de godsdienstige zin van het woord
- geloofsbelijdenis of het geloof zelf
- biecht, geloof, godsdienst
Hoe spreek je confessie uit?
/kɔnˈfɛsi/
Confessie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| f | fiets |
| ɛ | bed |
| s | sok |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| confessies | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘belijdenis’ voor het eerst aangetroffen in 1300
Woordfamilie van confessie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| confessies | meervoud | confessie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van confessie zijn vastgelegd.