concerto
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een vorm van compositie waarbij verschillende instrumenten en/of instrumentengroepen met elkaar dialogeren of wedijveren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| concerti | meervoud |
| concerto's | meervoud |
Herkomst
uit het Italiaans
Woordfamilie van concerto
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| concerti | meervoud | concerto |
| concerto's | meervoud | concerto |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van concerto zijn vastgelegd.