complex
bijvoeglijk naamwoord, zelfstandig naamwoord /kɔmplɛks/Betekenis
- ingewikkeld, moeilijk, uit veel onderdelen bestaand
- geheel van bij elkaar liggende gebouwen met dezelfde functie
- een door een affect bijeengehouden groep van voorstellingen b.v. oedipuscomplex
- complexe verbinding
Hoe spreek je complex uit?
/kɔmplɛks/
Complex bestaat uit twee lettergrepen.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| p | pak |
| l | land |
| ɛ | bed |
| s | sok |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| complexe | verbogen, stellende trap |
| complexer | onverbogen, vergrotende trap |
| complexere | verbogen, vergrotende trap |
| complexers | partitief, vergrotende trap |
zelfstandig naamwoord — neuter
- samengesteld geheel
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘samengesteld geheel’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van complex
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| complexe | verbogen vorm | complex |
| complexen | meervoud | complex |
| complexer | vergrotende trap | complex |
| complexere | verbogen vergrotende trap | complex |
| complexers | partitieve vergrotende trap | complex |
| complexje | woordvorm | complex |
| complexjes | meervoud | complex |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van complex zijn vastgelegd.