commissionair
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die op eigen naam en tegen betaling voor rekening van een ander overeenkomsten afsluit en daarvoor commissie ontvangt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| commissionairs | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘iemand die op eigen naam voor rekening van anderen handelt’ voor het eerst aangetroffen in 1778
Woordfamilie van commissionair
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| commissionairs | meervoud | commissionair |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van commissionair zijn vastgelegd.