collocatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- min of meer vaste combinatie van woorden
- aanwijzing van de volgorde van schuldeisers
- juridisch afgedwongen opname in een psychiatrische inrichting
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| collocaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘vaste verbinding van twee of meer woorden’ voor het eerst aangetroffen in 1984
Woordfamilie van collocatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| collocaties | meervoud | collocatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van collocatie zijn vastgelegd.