co-existentie

het naast elkaar bestaan

zelfstandig naamwoord ˌkoʔɛksɪsˈtɛn(t)si

/ˌkoɛksɪsˈtɛntsi/

Co-existentie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.

De tekens in /ˌkoɛksɪsˈtɛntsi/ en een woord waarin dezelfde klank staat.
Teken	Klinkt als in
k	kat
o	boot
ɛ	bed
s	sok
ɪ	pit
t	tak
n	nek
i	riet
ˌ	een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon
ˈ	de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint

Vorm	Grammaticale informatie
coëxistentie

afgeleid van existentie met het voorvoegsel co-, geschreven met een koppelteken volgens spellingregel 7.A

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
coëxistentie	feminine	co-existentie

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van co-existentie zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over co-existentie

Hoe spreek je co-existentie uit?

De uitspraak van co-existentie is: /ˌkoʔɛksɪsˈtɛn(t)si/. Dit is het internationaal fonetisch alfabet, waarmee elke klank apart wordt genoteerd.

Wat betekent co-existentie?

Co-existentie is een zelfstandig naamwoord. Het woord betekent: het naast elkaar bestaan.

co-existentie is geen Scrabblewoord: het bestaat niet uitsluitend uit letters die je met tegels kunt leggen.

co-existentie is met Wordfeud niet te leggen: het bestaat niet uitsluitend uit letters waarvoor stenen bestaan.