circulaire
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- een informerende brief die aan een aantal instellingen rondgestuurd wordt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| circulaires | meervoud |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van circulair
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘rondschrijven’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1812
Woordfamilie van circulaire
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| circulaires | meervoud | circulaire |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van circulaire zijn vastgelegd.