chronologie
zelfstandig naamwoord /xrono.lo'ɣiː/Betekenis
- de wetenschap die zich bezig houdt met het rangschikken in de tijd van historische gebeurtenissen
- opsomming van gebeurtenissen op tijdsvolgorde
Hoe spreek je chronologie uit?
/xronoloˈxi/
Chronologie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| r | rood |
| o | boot |
| n | nek |
| l | land |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| chronologieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tijdrekenkunde’ voor het eerst aangetroffen in 1697
Woordfamilie van chronologie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| chronologieën | meervoud | chronologie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van chronologie zijn vastgelegd.