centrifuge
zelfstandig naamwoord ˌsɛntriˈfyːʒəBetekenis
- toestel dat gebruikmakend van de 'middelpuntvliedende' kracht, de mogelijkheid biedt om stoffen te scheiden, te zuiveren of te drogen
Hoe spreek je centrifuge uit?
/ˌsɛntriˈfyʒə/
Centrifuge bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| r | rood |
| i | riet |
| f | fiets |
| y | fuut |
| ʒ | journaal |
| ə | de |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- toestel dat gebruikmakend van de middelpuntvliedende kracht, de mogelijkheid biedt om stoffen te scheiden, te zuiveren of te drogen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| centrifuges | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘centrifugaalmachine’ voor het eerst aangetroffen in 1865.
Woordfamilie van centrifuge
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| centrifuges | meervoud | centrifuge |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van centrifuge zijn vastgelegd.