cassatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- vernietiging van een vonnis in hoogste instantie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| cassaties | meervoud |
Herkomst
Van Frans cassation (< Latijn cassare), in de betekenis van ‘vernietiging van een vonnis’ voor het eerst aangetroffen in 1651
Woordfamilie van cassatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| cassaties | meervoud | cassatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van cassatie zijn vastgelegd.