campanile
zelfstandig naamwoord kɑmpa'niləBetekenis
- klokkentoren
Hoe spreek je campanile uit?
/kɑmpaˈnilə/
Campanile bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɑ | bad |
| m | maan |
| p | pak |
| a | maan |
| n | nek |
| i | riet |
| l | land |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| campaniles | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘klokkentoren’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1876
Woordfamilie van campanile
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| campaniles | meervoud | campanile |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van campanile zijn vastgelegd.