brillantine
zelfstandig naamwoordBetekenis
- spul (heel erg popi in de zestiger jaren) om haar te laten glanzen en in model te brengen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| brillantines | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘haarcrème’ voor het eerst aangetroffen in 1912
Woordfamilie van brillantine
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| brillantines | meervoud | brillantine |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van brillantine zijn vastgelegd.