bosbouwkundige
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌbɔzbɑuˈkʏndəɣəBetekenis
- iemand die aanleg en beheer van bossen bestudeert
Hoe spreek je bosbouwkundige uit?
/ˌbɔzbɑuˈkʏndəxə/
Bosbouwkundige bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɔ | bot |
| z | zon |
| ɑu | koud |
| k | kat |
| ʏ | put |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| x | acht |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bosbouwkundigen | meervoud |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van bosbouwkundig
Herkomst
zn: afgeleid van bosbouwkundig bn met het achtervoegsel -e
Woordfamilie van bosbouwkundige
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bosbouwkundigen | meervoud | bosbouwkundige |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bosbouwkundige zijn vastgelegd.