blooper
zelfstandig naamwoord 'blupərBetekenis
- een take tijdens film-, radio-, podium- of televisieopnames en voorstellingen die verknoeid wordt door onvoorziene omstandigheden
- stomme fout in het algemeen
Hoe spreek je blooper uit?
/ˈblupər/
Blooper bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| u | boek |
| p | pak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bloopers | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘misslag’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1991
Woordfamilie van blooper
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bloopers | meervoud | blooper |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van blooper zijn vastgelegd.