blijf

(Belgisch) geen blijf met iets weten = geen raad met iets weten: niet weten wat je met iets moet doen

blijf is meer dan één woord

blijf werkwoord eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van blijven blijf zelfstandig naamwoord geen blijf met iets weten = geen raad met iets weten: niet weten wat je met iets moet doen

blijf

werkwoord, zelfstandig naamwoord

Betekenis

(Belgisch) geen blijf met iets weten = geen raad met iets weten: niet weten wat je met iets moet doen

Woordvorm

eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van blijven
gebiedende wijs van blijven
tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van blijven

Vervoeging van blijf

blijfhele werkwoord

zelfstandig naamwoord

geen blijf met iets weten = geen raad met iets weten: niet weten wat je met iets moet doen

Afleidingen en samenstellingen

blijf-van-mijn-lijfhuis

Veelgestelde vragen over blijf

Wat betekent blijf?

Blijf is een werkwoord. Het woord betekent: (Belgisch) geen blijf met iets weten = geen raad met iets weten: niet weten wat je met iets moet doen. Deze pagina beschrijft 2 betekenissen op deze pagina.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord blijf is 15 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

B 3
L 3
I 1
J 4
F 4
15 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

blijf levert met Wordfeud minimaal 17 en maximaal 75 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

B 4
L 3
I 2
J 4
F 4
17 zonder bonus
75 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (B) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

Woordle

Naar spel

blijf telt 5 letters, waarvan 5 verschillende. Hoe meer verschillende letters een gok heeft, hoe meer woorden hij wegstreept.

Dit woordenboek kent 6.487 woorden van 5 letters. Dat is het speelveld waar een Woordle van deze lengte uit put.

Met de Woordle helper vul je de kleuren van je pogingen in en zie je welke woorden nog passen.

blijf in het kort

blijf is zowel werkwoord als zelfstandig naamwoord. Welke van de twee het is, hangt af van de zin. Hierboven staan 2 omschrijvingen, elk met de woordsoort waar hij bij hoort.