bevoogden
werkwoordBetekenis
- iemand die niet voor zichzelf kan opkomen besturen zonder inspraak van die persoon maar wel 'ten gunste' van die persoon, meestal gebruikt in situaties waarin de bevoogde persoon juist heel goed voor zich zelf kan opkomen
Vervoeging van bevoogden
bevoogdenhele werkwoord
Herkomst
afgeleid van voogd met het voorvoegsel be- en met het achtervoegsel -en
Woordfamilie van bevoogden
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bevoogd | woordvorm | bevoogden |
| bevoogdde | woordvorm | bevoogden |
| bevoogdden | woordvorm | bevoogden |
| bevoogde | woordvorm | bevoogden |
| bevoogdt | woordvorm | bevoogden |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bevoogden zijn vastgelegd.