belezen
bijvoeglijk naamwoord, werkwoordBetekenis
- veel gelezen hebbend (en hopelijk daardoor enige kennis opgedaan)
- bezweren, een geest uitdrijven door een gebed over iemand uit te spreken
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| belezener | onverbogen, vergrotende trap |
| belezeners | partitief, vergrotende trap |
| belezens | partitief, stellende trap |
| belezenst | onverbogen, overtreffende trap |
| belezenste | verbogen, overtreffende trap |
Vervoeging van belezen
belezenhele werkwoord
Woordvorm
- voltooid deelwoord van belezen
Vervoeging van belezen
belezenhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘veel gelezen hebbend’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1782
Woordfamilie van belezen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| belas | woordvorm | belezen |
| belazen | woordvorm | belezen |
| belees | woordvorm | belezen |
| beleest | woordvorm | belezen |
| beleze | woordvorm | belezen |
| belezend | woordvorm | belezen |
| belezende | woordvorm | belezen |
| belezener | vergrotende trap | belezen |
| belezeners | partitieve vergrotende trap | belezen |
| belezens | partitive, positive | belezen |
| belezenst | uninflected, superlative | belezen |
| belezenste | inflected, superlative | belezen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van belezen zijn vastgelegd.