bederf
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- een proces van aantasting en verslechtering dat iets onbruikbaar maakt
- bederven
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bederven
- gebiedende wijs van bederven
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bederven
Vervoeging van bederf
bederfhele werkwoord