appelflauwte
zelfstandig naamwoord ˈɑpəlflɔutəBetekenis
- een licht gevoel van flauwte (die verholpen zou worden door het eten van een appel)
- vervorming van apoplexie een hersenbloeding
Hoe spreek je appelflauwte uit?
/ˈɑpəlflɔutə/
Appelflauwte bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| p | pak |
| ə | de |
| l | land |
| f | fiets |
| ɔ | bot |
| u | boek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- vervorming van apoplexie, een hersenbloeding
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| appelflauwten | meervoud |
| appelflauwtes | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘lichte flauwte’ voor het eerst aangetroffen in 1646
Woordfamilie van appelflauwte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| appelflauwten | meervoud | appelflauwte |
| appelflauwtes | meervoud | appelflauwte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van appelflauwte zijn vastgelegd.