anima
zelfstandig naamwoord ˈanimaBetekenis
- levenskracht opgevat als spiritueel, bovennatuurlijk verschijnsel
- beeld van een ideale vrouw in het hoofd van een man
- ziel
Hoe spreek je anima uit?
/ˈanima/
Anima bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| i | riet |
| m | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- in de jungiaanse psychologie de vrouwelijke zijde van de mannelijke psyche
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| anima's | meervoud |
Herkomst
van Latijn anima
Woordfamilie van anima
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| anima's | meervoud | anima |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van anima zijn vastgelegd.