anachronisme
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een al dan niet gewilde inbreuk op of breuk in de chronologie|chronologische consistentie van toestanden of gebeurtenissen
- persoon of zaak die niet thuishoort in het betrokken tijdvak
zelfstandig naamwoord — neuter
- een al dan niet gewilde inbreuk op of breuk in de chronologische consistentie van toestanden of gebeurtenissen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| anachronismen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans of Latijn, in de betekenis van ‘fout m.b.t. tijdrekening’ voor het eerst aangetroffen in 1734
Woordfamilie van anachronisme
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| anachronismen | meervoud | anachronisme |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van anachronisme zijn vastgelegd.