ammunitie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- benodigdheden om met vuurwapens te kunnen schieten
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ammunitiën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘schietvoorraad’ voor het eerst aangetroffen in 1576
Woordfamilie van ammunitie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ammunitiën | meervoud | ammunitie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ammunitie zijn vastgelegd.