allotropie
zelfstandig naamwoord /ˌɑ.lo.tro.ˈpi/Betekenis
- het verschijnsel dat hetzelfde chemisch element of dezelfde vaste verbinding in verschillende verschijningsvormen kan voorkomen met een verschillende kristalstructuur
Hoe spreek je allotropie uit?
/ˌɑlotroˈpi/
Allotropie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| l | land |
| o | boot |
| t | tak |
| r | rood |
| p | pak |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| allotropieën | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘het voorkomen van stoffen in andere toestanden’ voor het eerst aangetroffen in 1872
Woordfamilie van allotropie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| allotropieën | meervoud | allotropie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van allotropie zijn vastgelegd.