afrukking
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de keer dat men iets ergens vanaf trekt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| afrukkingen | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van afrukken met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van afrukking
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| afrukkingen | meervoud | afrukking |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van afrukking zijn vastgelegd.