afklinken
werkwoordBetekenis
- een onenigheid bijleggen door samen een glas te drinken nadat men de glazen tegen elkaar getikt heeft
Vervoeging van afklinken
afklinkenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van af zn en klinken ww
Woordfamilie van afklinken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| afgeklonken | woordvorm | afklinken |
| afklink | with-subordinate-clause | afklinken |
| afklinke | with-subordinate-clause | afklinken |
| afklinkend | woordvorm | afklinken |
| afklinkende | woordvorm | afklinken |
| afklinkt | with-subordinate-clause | afklinken |
| afklonk | with-subordinate-clause | afklinken |
| afklonken | with-subordinate-clause | afklinken |
| klink af | woordvorm | afklinken |
| klinke af | woordvorm | afklinken |
| klinken af | woordvorm | afklinken |
| klinkt af | woordvorm | afklinken |
| klonk af | woordvorm | afklinken |
| klonken af | woordvorm | afklinken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van afklinken zijn vastgelegd.