afgrenzen
werkwoordBetekenis
- met een duidelijke grens afscheiden
Vervoeging van afgrenzen
afgrenzenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van af bw en grenzen ww
Woordfamilie van afgrenzen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| afgegrensd | woordvorm | afgrenzen |
| afgegrensde | woordvorm | afgrenzen |
| afgrens | with-subordinate-clause | afgrenzen |
| afgrensde | with-subordinate-clause | afgrenzen |
| afgrensden | with-subordinate-clause | afgrenzen |
| afgrenst | with-subordinate-clause | afgrenzen |
| afgrenze | with-subordinate-clause | afgrenzen |
| afgrenzend | woordvorm | afgrenzen |
| afgrenzende | woordvorm | afgrenzen |
| grens af | woordvorm | afgrenzen |
| grensde af | woordvorm | afgrenzen |
| grensden af | woordvorm | afgrenzen |
| grenst af | woordvorm | afgrenzen |
| grenze af | woordvorm | afgrenzen |
| grenzen af | woordvorm | afgrenzen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van afgrenzen zijn vastgelegd.