vindbaar
bijvoeglijk naamwoord ˈvɪndbarBetekenis
- (mogelijk) op te zoeken, aan te treffen
- snel op te zoeken, goed herkenbaar
Hoe spreek je vindbaar uit?
/ˈvɪndbar/
Vindbaar bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| d | dak |
| b | bak |
| a | maan |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
bijvoeglijk naamwoord
- op te zoeken, aan te treffen
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vindbaarder | onverbogen, vergrotende trap |
| vindbaardere | verbogen, vergrotende trap |
| vindbaarders | partitief, vergrotende trap |
| vindbaars | partitief, stellende trap |
| vindbaarst | onverbogen, overtreffende trap |
| vindbaarste | verbogen, overtreffende trap |
| vindbare | verbogen, stellende trap |
Herkomst
afgeleid van vinden met het achtervoegsel -baar
Woordfamilie van vindbaar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vindbaarder | vergrotende trap | vindbaar |
| vindbaardere | verbogen vergrotende trap | vindbaar |
| vindbaarders | partitieve vergrotende trap | vindbaar |
| vindbaars | partitive, positive | vindbaar |
| vindbaarst | uninflected, superlative | vindbaar |
| vindbaarste | inflected, superlative | vindbaar |
| vindbare | verbogen vorm | vindbaar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vindbaar zijn vastgelegd.