tweekoppig
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- met twee koppen
- een leiding van twee personen hebbende
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tweekoppige | verbogen, stellende trap |
| tweekoppigs | partitief, stellende trap |
Herkomst
Samenstellende afleiding van twee en kop met het achtervoegsel -ig
Woordfamilie van tweekoppig
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tweekoppige | verbogen vorm | tweekoppig |
| tweekoppigs | partitive, positive | tweekoppig |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tweekoppig zijn vastgelegd.