sciencefiction
zelfstandig naamwoord ˌsɑjənsˈfɪkʃənBetekenis
- genre van verhalen, films enz. met vooral toekomstbeelden vol verzonnen technologische verandering en (quasi)-wetenschappelijke ontwikkeling
Hoe spreek je sciencefiction uit?
/ˌsɑjənsˈfɪkʃən/
Sciencefiction bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ɑ | bad |
| j | ja |
| ə | de |
| n | nek |
| f | fiets |
| ɪ | pit |
| k | kat |
| ʃ | sjaal |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- genre verhalen die zich afspelen in een wat verdere toekomst, met een doordachte weergave van het veronderstelde resultaat van technische en sociale ontwikkelingen sinds het heden
Herkomst
geen meervoud; van Engels science fiction zn , aaneengeschreven volgens spellingregel 12.A; in de betekenis van ‘toekomstverhaal met technische uitvindingen als uitgangspunt’ aangetroffen vanaf 1955